Freitag, 14. Januar 2011

Schöne Fru dor gegenöver

Nightshift - so heet een Leed vun de Commodores, wo se Marvin Gaye achteran singen; Nachtschicht is't, wat ik hier do um halvig veer in de Morgen, aver dor bün'k denn doch to unruhig, um wedder intoslapen, dorum hau ik hier noch een "Zug-Gedicht" in mien'n Blog rin. Dat is sogoor man blots een S-Bahn-Riemelie, gau in't Book rinkliert op den Weg vun'n Hauptbahnhoff na Reeperbahn. Een Leed bruuk ik egentlig nich mehr dorvun maken, heff al so mennichmol een schöne Fru in'n Zug besungen, um mi sülven lichter över de Tiet to bringen. Eenmol heff ik so'n Leed uk an de Schöne wietergeven, is ja egentlig Narrnkraam, aver uk so'n beten de Plicht vun'n olen Insel-Troubadour, dat he dor nich so eenfach över die Schönheit as solches henwegkieken deit.



Schöne Fru dor gegenöver
dree, veer Statschoonen mit de Bahn
plier ik 'n beten na Di röver
denn mutt ik opstahn.
Warr Di sach nich we'rsehen
jedereen sien egen Gang
kunn't doch anners ween
keek ik Di anners an.

Schöne Fru dor gegenöver
so een as Du süht een nich veel.
Schuul denn doch noch gau mol röver
un freu mi denn uk heel.
an Dien Mund, Dien Stirn, Dien Ogen
dorto de kloge Blick.
Wurr ik dat blots wagen
dat ik anners na Di kiek.

Schöne Fru dor gegenöver
ik glööv, Di warrt dat nu to dull
keek sach to veel na Di röver
weet, dat ik dat so nich schull.
Bahn leet mi gor keen Tiet
glieks höllt se wedder an.
Wenn ik denn utstieg
kiek ik Di noch eenmol an.

Weer ik nich so bang
keek ik Di ganz anners an.

T.u.M.V.I.

Donnerstag, 13. Januar 2011

Een Mundvull Snack




 Erste Hilfe - 5 Stünnen hett de Mann vun't Rode Krüüz uns we'r de Kniffe bibröcht, de Du bruukst, wenn't mallöört. Weer 'n beten taag de Nameddag, aver hebben dörholen för de Schien. Alle poor Minuten heff ik gau de Wöer vun disse Leed op't Papier kliert un güstern ganz laat dat Leed inspäält un nu versöök ik dat mit een poor Kniffe, dat Ding hochtoladen un hoff, dat geiht. Schullt lücken, sühst in't Dustern poor Gesichten vun een Ölbild, wat ik as Student mol maalt heff, 'n beten still, poor Lüüd, de nix mehr seggen un een Karkhoff is achtern in de Feern. Dat is natürlig allens wiet weg vun "sendefähig", aver op'n Blog mag dat sach gahn.

Een Mundvull Snack
villicht op Platt
is dat wat ik jüst bruuk.
Mit Nahwer vör
de ool Klööndöör
mit Liebe in de Stuuv.

Heff meist gor nix to vertellen
man bruuk een för'n lütt Stünn
dat ik nich mehr so ganz alleen
mit mien Gedanken bün.

Een Mundvull Snack
över dit un dat
hett nüms noch nie nich schaadt.
För een wo geiht, för een wat deist
is dat noch nich to laat.

Sik man eenmol bi een melden
sien egen Stimm we'r hören
un sik noch eenmol gau vertellen
wo schön de Tieden weern.

Een Mundvull Snack
ennerlei vun wat
dorför is ümmer Tiet.
Villicht uk mol'n beten wat
een weet vun anner Lüüd.

Wat de Lüüd sik lies vertellen
geiht mi meist gor nix an.
Warrt för alle Minschen gelten
An de Reeg kummt jeder Mann.

Büst in de Snack
bi wat is wat
denn kummst uk wedder ruut
Wat de eene man blots liesen seggt
hört een annereen ganz luut.

Över de Witterung wat jammern
de Politik is we'r een Gruus.
Wo geiht denn all de annern
wo steiht um Hoff un Huus.

Een Mundvull Snack
op düütsch op platt
is meist ganz gau vörbi.
Man för de Dag büst wedder satt
höllst't ut alleen mit di.

Un schullst Du Di bi mi we'r melden
Du weetst, denn bün ik froh.
Dat Denken kummt vun dat Vertellen
dorum hör ik Di geern to.

T.u.M.V.I.

Mittwoch, 12. Januar 2011

Opa sien Klock

Steenbuck - groff, wat sünd wi veelen. Kummst ut't Graleeren gor nich mehr ruut; jeden Dag gifft bi de Arbeid een wat ut, sodennig gifft' keen Klagen. Liekers - hier un dor heff ik we'r Ursaak för'n slech Geweten; dat warrt Tiet, wat ik mi so'n Burdsdagsklenner kopen do, sunst kaam ik dor nich mehr achteran. So sitt ik hier an mien lütt Internet-Klaveer un heff dat midlerwiel opeven, wat ik de Geräten um mi rum so un de Gang krieg, as ik dat will. Heff sogor mit de Kundenservice chattet, wat een nich allens för sien Hobby deit, aver hett nich hulpen. Mutt ik na'n Cumputer-Maker, wenn se so heeten. Heff dat ja uk mit Opa sen Klock maakt. Dat Leed is ja egentlig nix anners, as dat Vertellen vun wat dor maakt wurr, man is ja binah so'n Saak as mit dat Platt, wat Du leider nich so eenfach na'n Platt-Maker bringen kannst, um dat we'r düchtig un stüttig in de Gang to setten. Nu geiht se we'r un sleiht se we'r, stimmt nich ganz, uk wenn de Ton een herrligen is, aver't weer to luut in de Nach in mien lütt Hock. So hör ik blots dat Tick un dat Tack. De Wöer heff ik in mien lütt Book "De Zugpoet" ruutgeven un achteran noch een lütt Leed in a-moll dorvun maakt.





Opa sien Klock de tickt
siet Klokkenmaker Schmidt
ehr in de Gang kregen hett
harr nich mehr lopen wullt
stief un möör na all de Johren
weer de Stoff villicht an schuld
harr uk nich
as't nödig deit
mit Geföhl un Plie
an dreiht
nu hung se dor
ganz stumm
stööt ehr an
wull nich gahn
kunn'k mi nich an wenn'
bröcht se na den Meister hen
he meent dat lohnt
nu geiht se we'r
nu sleiht se we'r
un dat's een Ton
de hörst bit ünner't Dack
to jede vulle Stünn
un jede Tick un jede Tack
seggt mi
wo wiet ik bün.

T.u.M.V.I.

Dienstag, 11. Januar 2011

Wat geiht mi dat goot

Sülven schuld - dat is een vun de unschönen plattdüütschen Wöer ut mien Kinnertiet, aver wurr veel seggt, wenn Du henfullen weerst, Di wehdaan harrst oder op de een un anner Oort to Mallöör kamen weerst. Aver stimmt egentlig uk. Dat harr nämlig nu överhaupt nich nödig daan, dat ik de twete Cumputer in een Johr tweischaten heff; jüst leep dat so fein mit mien lütten Filmopnahmen un nu kann ik blots wedder de Texten rinstellen, denn de niege Kamera leet sik nu rein överhaupt nich mit mien Schlepptop tohopen klöppeln. Mol sehen, wat un wennehr mi dat mol wedder lücken warrt. Ik geev ja to, wat mien ool Scholkamraad seggt, de Ton vun de lütt Dinger is ja man'n beten mau, aver dat sünd ja uk keen CD-Opnahmen, dat is Ipe live un privaat, de grote Ehrgiez lohnt nicht. Liekers is mi dat Bloggen rein een grote Lust wurrn, dat beten Schrieven un Kieken mank de niegen un olen Manuskripten. Hier is so'n lütte Stück ut'n Summer 2008. Seh mi noch op den Balkun sitten un laten de Minschheit vörbi päsen.



Mi geiht goot.
Vörbi is nu de Not.
De annern fohren mit ehr Waag
Ik gah to Foot.
Wat heff ik dat goot.

In de Reeg
nu is nix mehr leeg.
De annern al so wiet
ik in de Neegd'.
Dat is allens in de Reeg.

Ik will nu gau vergetten
dat Leven in de Brast
ik will dorvun keen beten
trüch vun de Iel, dat Gift, de Hast.

Een Harmonie
bi mi gifft dat keen Striet.
De annern wöllt regeeren
man nicht bi mi.
Bi mi is Harmonie.

Dat's een Dag
een Dag, as ik em mag.
De annern in de Draav
man ik, ik lach
an'n Dag, as ik em mag.

T.u.M.V.I.

Montag, 10. Januar 2011

Wunnerbor

Wunderbar - so'n Naam schallst Di erstmol verdeenen. Denn heff ik Vadder eenmol fraagt, wo Thomas M. denn to disse Naam kamen is. Glöven magst dat denn ja knapp, he harr in de slechten Tieden twee Appelsinen to sien Hochtiet schinkt kregen; as he fraagt wurr, wo se denn ween weern, harr he seggt : Wunderbar. Dat kemm wull so ut sien Hart, dat se em denn blots noch "Wunderbar". nöömt hebben. Sodennig is dat ganz licht, wat Du wat an Dien Naam hest, aver mit een "Wunderbar" kannst denn, wat heet kannst, nä, mußt Du denn ganz eenfach leven. Thomas hett al lang "överdrägen", man sien Laden gifft dat noch, is beter över de Tiet kamen as annern. Ik geeng as Jung ja mehr na Unkel Jehann op Süden un denn na Heinerig op'n Osterdiek, aver för't Lottospälen mußt Du denn liekers hen na "Wunderbar". As Jung heff ik de Melk un Rahm noch bi em haalt, an'n Sündag, un he verköfft dat "lose"; ik seh em noch de lütt Maatleppel in de Melk rinlangen.
Disse Leed hett Thomas denn uk mol to hören kregen, aver so inslagen as "Rosi" hett dat hiere Leed nich. Liekers maakt dat Spaß, dat Leed nochmol to singen. Dat Bild is ut een Heimat-Billerbook över den Kreis Husum un is de Wunnerkamer, de een Koopmannsladen fröher weer un göövt mi, dat is de echte Wunnerbor-Laden!.





Sien Kittel, de is grieselgrau
he kennt de Priesen ganz genau
un sien Ogen överall
dat hier uk nix wegkamen schall.
För jede Minsch hett een Snack
un för Unkel sien Toback
Sahnebunjer för de Jung
man hier gifft dat nix umsunst.

Wunnerbor, Wunnerbor
heet de Koopmann vun Nordstrand siet 50 Johr.
Wunnerbor, wunnerbor
sünd de Priesen un uk ganz bestimmt de Woor.

Bruukst du Eten oder Kraam
mußt Du na den Koopmann gahn
sien Laden, de is man blots lütt
man wi gahn doch mit de Tiet
Halligbotter, scharpe Kääs
Taschendöker för de Nääs
un de Appel een Genuß
Golden Delicisissimus.

Wunnerbor..

Wullt Du villicht Lotto spälen
schull Di'n Knoop för'n Antog fählen
kiek doch gau mol rin
denn hier kannst Du allens finden.
Koopmann sien Fru sitt an de Kass
gifft Di ruut, wenn dat nich paßt
se schrifft uk gau mol an
man lang noch nich bi jeder Mann.

Wunnerbor...

Bridge: Paul sien Bude, de is weg
de Slachter keem hier nich torecht
Tedje Fisch sien Waag is Schrott
Jehann bedeent den leven Gott.
Segg, wohen schöllt wi denn gahn
geev dat nich den Koopmannsladen.
Dat weer ja gor to leeg
stunnst Du bi Aldi in de Reeg

Man de Minschheit so vull Giez
un de Kunkurrenz, de trietzt
Wo lang warrt een Koopmann  geven
Wunnerbor schall ganz lang leven.
Denn maakt he de Laden dicht
fählt bi uns al we'r een Licht
in dat Dörp un in uns Straat
Man noch is dat nich to laat.

Wunnerbor, Wunnerbor
heet de Koopmann vun Nordstrand siet 50 Johr.
Wunnerbor, wunnerbor
sünd de Priesen un uk bestimmt de Woor.

T.u.M. V.I.

Sonntag, 9. Januar 2011

Du harrst't verdeent

Tempus fugit - sä Perfesser Menke, as he mi na süss Uni-Johren de Afscheed geven hett. Wat löppt de Tiet. Sünnerlig wenn't een schöne Ferientiet is, de nu to Enn geiht. Ik bün'n beten bang, wat ik mien Post-Frequenz nich warr oprechtholen könen, denn dat is ümmer so'n Stünn Tiet, de ik bruuk, bit hier we'r wat nieges steiht. Hüüt maak ik mi dat licht un nähm een Post, de ik al mol rinstellt un glieks we'r ruutnahmen heff, denn hüüt kannst de Text läsen un he steiht för sik un hett keen anner Bedüden mehr, as wat dor in steiht. Aver dat is ja uk nich licht, dat Utholen, wat de annern 'n beten smiediger sünd oder uk flietiger un ehren Kraam op Schick kriegen. Een sülvst mag dor nich recht bigahn, as wurr he dat Dörch'nanner bruken un denn is we'r Jammertiet anseggt, worum, wodenng un woso nicht..  




An'n Morgen fröh föhlt
sik dat meist an, as weer't
al dat Enn
vun een Dag, de nich lohnt
heff ik ahnt
von Anfang bi't Enn.
So as ik nu mol bün
kannst licht wat finnen
wat Di fählt, wat Di quäält
wat een grote Rull späält.
Mi is't een Doon
bün een anner Weg langs gahn.

Gifft so veel, wat stört
un nich lehrt
sik an wennen.
Een Uul, de dor seet
deit mi leed
dat Leven utschännen.
So as ik nu mol bün
kannst licht wat finnen
wat Di fählt, wat Di quäält
wat een grote Rull späält.
Mi is't een Doon
bün een anner Weg langs gahn.

Wenn ik wußt, wodennig
wenn ik wußt, wennehr
wenn'k mi nich so wenig
för all dat interesseer
wat de Minschheit will
wat de Minschheit meent
wat de anner Lüde glöven
se hebben dat verdeent.
Wenn ik wußt wodennig
wenn ik wußt wovör
harr'k een ganze lüttje beten
dorvun lehrt
wat Du wullt
wat Du glöövst
wat Du meenst -
Du harrst't verdeent.

Nu is dat laat wurrn
de Dag heff'k verloren
as ik't kenn.
Nich veel versöcht
kreeg nix trecht
so as mi kennst.
So as ik nu mol bün
kann de Anfang slech finnen
'n beten warrt licht toveel
schafft heff 'k blots een Deel
as kunn'k nix an doon
wull eenfach nich gahn.

Wenn ik wußt, wodennig
wenn ik wußt, wennehr
wenn'k mi nich so wenig
för all dat interesseer
wat de Minschheit will
wat de Minschheit meent
wat de anner Lüde glöven
se hebben dat verdeent.
Wenn ik wußt wodennig
wenn ik wußt wovör
harr'k een ganze lüttje beten
dorvun lehrt
wat Du wullt
wat Du glöövst
wat Du meenst -
Du harrst't verdeent
Du harrst't verdeent
Du hest't verdeent.


T.u.M.V.I.                      

Samstag, 8. Januar 2011

Ik sing Oldies för Di

Yesterday - de Rolling Stone hett dat Leed op Nummer op Nummer 4 vun List mit de besten Beatles-Songs sett; welthitmäßig bleev ehr sach uk gor nix anners över, so hett dat Leed inslagen un duert uk'n Tiet, ehrer Du dat trecht kreegst op de Gitarr oder an't Klaveer. Sünnerlig bi een, de sik vun sien grote Broer wiesen mußt, wat een Paralleltonoort weer, denn ik kreeg noch nich eenmol "Let it be" trecht, wat een uk höört, wenn he de lütte Film afspälen deit. Holpert scheußlig, denn so'n beten dorneben spälen, dat kannst uk nich ümmer; hüüt morgen hett't so half un half lückt; ennerlei, dat Leed schull hierin, um uk de Muskanten to gröten, de as de Beatles-Revivals de echten so fein nasingen un spälen, wo Du "Chapeau" to seggen kannst,  aver uk de annern, de dat ümmer blots versöken un sik ehrer na Chapeau claque anhören. So weckeenen heff ik uk kennenlehrt un de hebben mi sogor inlaadt na Sylt, wo dat denn uk richtig Geld för in de Hand geev. Dat weer ja wat, aver wat se mit "Yesterday" anstellten, dat weer noch nich so dat ganz Wohre. Liekers dank ik dat Aventüer op Sylt schöne Stünnen mang fründlig Lüüd un twee Leeders, de achteran op mi keemen so as disse. Wenn een sik nu wunnert, wo mien lütt Knipsapparaat ewig op henplieren dit, dat is de Dumen vun Paul.


Yesterday, dat is von Paul.
Dat sing ik glieks nochmol.
Blowing in the Wind
dat kennt ja al mien Kind.
Weetst Du, wo de Blöme stahn?
Wullt Du nich mit mi gahn?
Ik heff een feine Home
denn ik bün een Rolling Stone.

Ik sing Oldies för Di.
Ik bün'n Oldie för Di, mien Deern.
Du schullst man mol een Oldie hören.

Mit Peggy Lee un Peggy Sue
bün ik al lang per du.
Un uk ool Hey Joe
de drap ik af un to.
By the river sitt Susan
de mötten Jem doch kennen
un uk Bobby McGhee
dat is een Fründ vun mi.

Ik sing Oldies för Di
Ik bün'n Oldie för Di, mien Deern.
Du schullst man mol een Oldie hören.

Drunk as drunk as drunk can be
de Dubliners geven een ut för mi.
Fraag nich, wo ik bün.
In dat Huus vun de Rising Sün.
Harrst Du al lang keen action
wullt Du so'n beten satisfaction?
Mit de Hülp vun mien lütt Fründ
gifft dat glieks een Happy End.

Ik sing Oldies för Di
Ik bün'n Oldie för Di, mien Deern
Du schullsat man mol een Oldie
worum wullt Du denn keen Oldie
Du schullst man mol een Oldie utprobeeren.

T.u.M.V.I.