Keenen weet, wat ik weer ohne di

Dörven Mannslüüd weenen, heff ik mol een junge Fru fraagt. Ja, hett se seggt, man nich to oft. Dor kann een sik ja an holen. Mi hebben ümmer uk mol Leeder to Tranen röhrt. Dat erinner ik, as ik de Comedian Harmonists ehr "Liebling, mein Herz läßt dich grüßen" hört un Ari Leschnikoff lett ganz an't Enne so'n fienen Ton utklingen, dat geeng mi dör un dör un ik dacht, wat de brunen Verbräkers dor överweg marscheert sünd un dor keem mi so een Truer an. Later heff ik denn lääst, wat Ari een vun sien Kollegens bi de Gestapo anscheten harr, dor weer dat denn ut mit de Rührung. Uk dat Leed, wat dat hiere mehr as blots een beten inschpireert hett, hett so een "Tranen"-Moment, dat is de Chorgesang, wat de Junges um Brian Wilson in de Gang kregen; de heff ik sogor een Dag in Ditschiland bi een, de uk ganz veel vun gude Musik verstunn,  acapella hört, dat weer unendlig schön, wat se domols mit ehre jungen Stimmen kunnen, wat se för Harmonien harrn un Ideen, gewaltig, wat is een dor blots armselig gegen. Aver  dat weer eenfach nödig, mit disse lütte Sing un Sang den Sündag utklingen to laten, mien "Werwulf"-Leed na Klaus Groth wull de Server nich annähmen, weer em sach to lang, dorum stell ik disse "Nachempfindung" hier eenfach herin, denn morgen is dor bestimmt we'r een anner Leed in de Maak. Aver villicht mag de een un anner sik dat Original anhören, as wi dat hüüt morgen däen, de Dag na een herrlig Burdsdagsfier-Eten, wo een Orlando in de Rosenstadt uns een Tapas-Potpourri vertehren leet, dat harr Oort un wo de Fru an mien Siet de Frünne kennenlehrt hett, de mi nu al siet bald 40 Johr in't Leven utholen, mögen un stütten. Herrlig so wat, heff gor nich mol an ehr dacht, as ik de Wöer hier in een Draav henklier, aver de Fründschop wurr uk een Masse Leeder lohnen. Keeneen weet, wat ik weer ohne Jem...

Keeneen weet, wat ik weer ohne di.
Keeneen mi sehen, wenn ik weer ohne di.
Keeneen een Stück vun mi hören ohne di
fraag mi, wat'k weer, wenn ik weer ohne di.

Ohne di stunn'k vör de Welt ganz alleen
nümms wurr, wat mi bedüüd, we'rkennen un sehen.
Ohne di geengen mien Wöer all na binnen
ohne di wurr'k mi verleeren, nie we'r finnen.

Ohne di eenfach leven, wo schull dat gahn?
Ohne di wurr't mi Geföhl vun lerdig un ferdig överkamen.
Ohne di harr'k keen Grund un maken hier Licht
bleef in't Dustern, wo allens in swart um mi liggt.

Ohne di bild ik mi de Welt doch blots in
wurr blots insparrt blieven in't Kummerhock, wo ik bün.
Probeert dat Leven ut een lütt Stück wegen di
geev Momenten, dor heff ik läävt, blots wegen di.

Vertell doch mol

Harr de Fru an mien Siet nix seggt, harr ik dor gor nich an dacht, denn dat, wat de NDR so maken deit, is mi nu al lang een Doon, uk wenn ik mi över de Sendung op 90,3 annerletz freut heff; sünnerlig as een mi schreef, wat he in dat ehrlige Woord, wat J.G. un ik dor wesselt hebben, Trost in funnen harr. Aver dat "Vertell doch mol"-Rebeet heff ik to'n Bispill blots vun ganz wiet weg mitkregen, harr mi bi dat erste oder tweete "Vertell doch mol" mit een lütt Geschicht meldt, de denn ja uk gor keen Geschicht weer un utköört wurr, un dacht, wat ik dat Schrieven un Vertellen annern överlaten schull. Freu mi aver över jedeen, de wat schrifft un vertellt un fraag mi uk, wat vun de 1000 un 1000 Geschichten warrt, de nich druckt warrn könen. Ennerlei, jedeen, de wat vertellt, dat steiht in mien Lex an de Plattdütschen bi'n NDR, stellt sik dat Vergahn vun een Spraak in de Weg un deit so wull wat för een Saak, wo wi fröher "Heimat" to seggt hebben. De "Windfarken" aver, de maken nix anners, as sik Geld intostrieken, wat se mit dat Utschännen un Tweimaken vun een Landschaft verdeenen. Kiek sik doch eener de Öko- un Biostrom-Flachen an in Ditschiland oder NF an. Nu is dat hiere Geriemel hüüt morgen mol ruutbottert, wegen den Arger, de ik dor nu al över een Wääk an heff, wat de NDR as verleden Johr sik dat "Vertell doch mol" vun een Windkraft-Goliath betahlen lett un de "Windfarken" op't Podest stellt. "Sponsern" heet dat ja vörnähm. Wunnert een ja nich, ik schreev an den NDR-Intendanten wat vun "Kartellierung", dat de NDR ja uk sach dor mit binnen weer, in dat grote ÖKO-Syschtem, wat mit uns maken deit, wat een poor Groot-Ökologen guud finnen un vele annern Mitlöpers een beten oder tämlig riek maken deit. Kann mi dor so an argern, wat se in Hamborg den "Wohlföhlstrom" hier un dor un överall preestern un dorför dat halve Land utschännen; Hauptsaak, de wide Blick över de Elv warrt se nich utschännt. Dor fallt ja uk mol de een un anner Boom vör't Schöner-Wahnen-Huus, wat he dor nu al 100 Johr stunn oder nich. Man harr de Fru an mien Siet dor nix vun seggt, de Vertell-Saak weer an mi weglopen as dat mehrste, wat dor buten in de Welt begäng is, aver nu liggt dor al een ganze Wääk an Giften achter mi as in mien leegen Johren vör de Wäken in't Huus an'n See. Is ja egentlig uk schietegaal, wat hier een singen deit, dor kreiht keen Hahn na un de dat mitkriegen deit, geneert sik sach een beten för mi mit. Aver wat ruut mutt, mutt ruut. Keem mi ja uk noch een Woord an: "Windfarken", wunnert mi aver denn doch, wat "Grindfarken", dor kummt dat ja her, nich in de Mensing binnen stunn. Uk nich bi Google. Man vun nu an, steiht dat dor binnen, dor wengst kannst di op verlaten.

Vertell doch mol

Jem laten Lüüd vun ehr Öllern wat vertellen
dörven se in een Book vörstellen
bi Ohnsorg op ehr Bühn mol stahn
warrt dit Johr we'r jüst so gahn.

Denn kummt de Mann ganz blied na vörn
warrt sien lude Trummel röhren
sik graleeren, wat is dat fein
wat de Windröder sik dreihen.

Denn dat wöllt wi all geern sien
för de Bioenergien.
Landschaft twei, is uns egaal
solang de Keerl sien Knipp ruuthaalt.

Dat Beste weern Jem ut de Noorn
ik meen, dat schullen Jem sik sporen
sik an de Windrad-Keerls verkopen
Ehr Talers achteran to lopen.

Hest'n Mikrophon, denn bruukst keen Brill
wo jedereen gröön (!) sehen will.
de Landschaft twei, geev 8 Perzent
hebben de Windfarken utschännt.

Hör mol to, vertell doch mol
mit Platt dor geiht't al lang bargdal.
Wat't bedüüd, is Jem een Doon
Lüüd fretten Schiet, warrn liekers kamen.

Hauptsaak, is een Harmonie
so'n bet' Öko, nix dorbi
Windradfarken hebben veel Geld
dorför jedeen geern vertellt.

Worum den NDR nich gönnen
Sülvergruschen instrieken könen
hett al mol een anner daan
is em aver nich bekamen.

-

Hammonia, wat weer dat scheun
Windröder stunnen bi Jem to dreihen
harrn ehr sülven vör de Nääs
Elbchaussee bit Blankenees.

Wohlföhlstrom, dat könen Jem lieden
man wenn Jem de ut Hamborg kriegen
weten Jem, wo sik een föhlt
de een de Windröder henstellt.


T.u.M:V.I:

Noch een

Wat toveel is, is toveel, wat to lang weer, weer to lang, un wenn' t sowiet is, is't sowiet, Un ik glööv, dat is nu sowiet, dat ik dat een beten sinniger angahn laten schull. Dat Künstlern is so un so een Saak an un för sik, dor kummst gau in een Drang un de Saken kamen vun alleen un dat höllt uk gor nich op. Denn is dat man uk blots mol een Woord, een Saak, wat een lehrt un vun een Dag na'n anner is dat so, nix kummt mehr torecht. Verleden Wuchenenn sünd mi denn doch een poor Twiefel kamen. Ik klickt mi dör den 50 Penns-Kosmos un dacht, gewaltig, wat de dor in de Gang kregen hebben: Myspace, Facebook, Homepage op platt un op düütsch, jüst soveel nordüütsche Ironie as dat Sik uk wat Inbilden Könen, wo se den Pries nu kriegen un den schöllt se hebben; se sünd mi ja midlerwiel um un bi 30, 40 Johr vörruut, dat heet, ik bün trüchbleven un egentlig uk gor nich recht vörangahn, blots dat ik allens so dör un dör beläävt un dörgruwelt heff, dat ik mien Saken sodennig uk vörwiesen kann. Aver ik kaam mi nu so ooltmoodsch vör, ik mag gor nich mehr vör de Lüüd. Dat ik dor denn wengst doch noch een Grund för finn, dat lett mi nu we'r de Klaus-Groth-Leeder öven, de ik hier un dor al mol sungen heff; denn kann ik noch mol so richtig dat Pianola quälen un dat is ja noch ümmer de Ünnerscheed to de anner Platt-Muskanten, wo de Gitarr ümmer toerst kamen is. Wenn't nächste Wääk denn in so'n lütt Studio geiht, is dat egentlig uk ohne Utsicht op een niege CD; de Blues-Nummern, de wi inspälen warrn, weern al mol in den Blog to hören un hebben uk noch een beten Kummerkamer-Rook an sik. Ennerlei, 10 Songs nähmen wi op. De hiere heff ik nich opnahmen; heff we'r mien Kamera verkleit.

Noch een, noch een
segg, woveelen
mag nich mehr bigahn
un mi quälen.
Wurr't geern laten
weer meist noog
noch een, noch een
wurr to taag.

Noch een, noch een
Bild, een Leed
wo'k al lang keen Wöer mehr weet
de ik nich al 1000mol opschreev
se nu ganz un gor all över heff.

Noch een, noch een
kiek, dat geiht.
Uk wenn't keen bruukt, na hören deit..
Riemeln löppt noch vun alleen
een noch een
un sach noch een.

Noch een, noch een
man woför
gifft knapp mol een, de dorna hört.
Wurrn mi sülvst al beten keef
lang nix Nieges funnen heff.

Noch een, noch een
heff't we'r torecht
sing't morgen we'r
find sik een Weg
för noch een, noch een anner Leed
wo ik nu mol nix anners weet.

T.uM.V.I.

Wat is mit di

In mien lütt Bok stahn sogor de twee Bookkstaven, de andüden, wull hier meent is. Keem mi so an, harr dat  ja uk in't Interview seggt, kunn ja uk mol Leeder över anner Lüde maken, uk wenn dat hier natürlig uk um mi gahn kunn, denn wenn een as de MInsch in dit Leed toveel arbeiden deit oder wat anners över de Maten maakt, kunnst du ümmer fragen, wat he sik uk noog estimeert. Deit he villicht nich, denn sunst wurr he sik nich mank Böker oder in'n Bramien oder in Arbeid versticken, he wurr sik dat Recht an sik sülven gönnen, aver wenn't so licht weer, wat de annern - villicht ja uk gor nich so grootorig - lücken deit, denn wurr't sach de ganze Minschheit beter gahn. Is nu mol dat Swörste mit, wenn du de velen Möglichkeiten vun dien Leven sülvst in de Gang krigen schallst. Dor kann een richtig bang för warrn, sodennig is dat mit dat Verstickspälen allens een beten lichter, dat Leven över de Tiet to bringen.Bün jüst we'r sülven herrlig an't Tiet Verkleihen, aver ööv dat, wat ik dat geneeten kunn. Mit een 11oer-Krimi as güstern to'n Bispill, harr'k al mol sehen, aver wenn Pudel Krause mit Hund un Gespann rein minschlig de Welt uttareert, dat kann ik jüst so lieden as de lütt Mundvull Snack un dat Högen twischendörch. Nä, wat wurr dor lacht, as wi bi't Klönen in een Pausvun dat een na dat anner keemen. Vun Detektiv Rockford, de binah gor keen mehr kennte, bit na Spaceman Spiff, vun de rein nümms wat hören much. Toletz geeng dat dorum, wat wi Mannslüüd so scheußlig ehrlig weern, un as een Kollegenfru dor denn mit vör't Brett keem, wat dat ümmer Keerls geev, de meenten, se wurrn den "Playboy" blots wegen de Artikeln kopen, dor lacht een anner so luut, dat du denken kunnst, jüst dat harr se al mol to hören kregen.Wo guud, wat ik dor rein nix vun af weet.
De Opnahm is so'n beten naja, aver weer noch, ehrer ik Fröhstück kreeg.

Se maakt toveel
se deit toveel
allens in de Draav
hett knapp mol fählt.

Se maakt't to dull
späält all keen Rull
will jedeen wiesen
wat een  maken schull.

Se will noch mehr
hett ganz veel vör
schrifft hier un dor een Breef
man nümms will ehr.

Se kummt nich laat
so veel anfaat
man ik glööv
se bruukt een, de ehr fraagt

Wat is mit di?
Wat blifft för di?
Worum räkenst du so gor nix mehr op di?
Wat hest di daan?
wo kann't angahn
dat de annern ümmer erstmol vör di kamen?

Se hett een Mann
se hett een Kind
se's veel to lang nich dor
wo se jüst sünd.

Se kummt na Huus
wo süht't dor ut
glöövst binah, dat se allens
sülvig maken mutt.

Se is dat wennt
hett't blots so kennt
dat't leven ehr so jaagt
un se fein rennt.

Se hett nie klaagt
man sik sach fraagt
wat't sien kunn
wat de anner an ehr nich ganz behaagt.

Wat is mit di?
Wat blifft för di?
All de annern, de gahn vör
wat warrt vun di?

Wat is mit di
fraagt sik de Lüüd
jedeen wunnert sik
de di süht
wat di drifft
wat di blifft
worum't keen
eenfach Leven för di gifft.

T.u.M: V.I.

Dor is ümmer een

Dor is ümmer een
de geiht mit mi
dor is ümmer een
un steiht bi mi.
Dor is ümmer een
lett mi nich alleen
un de ümmer meent
dat schull anners ween.

Dor is ümmer een
bi mi un kiekt
de weten will
wat ik mi schick
de dat nich gefallt
kannst seggen binah all
dat ik dat anners maken schall
weet he vörher al.

Graleer de annern
de dat nich kennen
dör't Leven wannern
un sünd dat wennt
ganz ohn Geweten
ganz frie un licht
as wurrn se weten
wat dat Ies ehr driggt.

Dor is ümmer een
de't nich behaagt
wat ik jüst denken do
un wat ik waag
is em to weddern
we'r wat nich paßt
kann he nich pedden
hönnt mi keen Ruh un Rast.

Dor is ümmer een
vun de ik hör
dat't annersrum
meist beter weer
de mi seggt "Schaad!"
wenn't al to laat
sien klogen Raat
krieg ik doch nich faat.

Dor is ümmer een
warr em nich los
he hangt an mi
wat maak ik blots
dor's ümmer een
lett mi nich frie
kenn em al guud
he's binnen in mi.

T.u.M.V.I.

"Zensor", sä de stille Mann, de mi eenmol in de Wääk so'n beten trechtbögen will, dat weer de, de ümmer mit mi ünnerwegens weer un mi in een Tour seggt, wat em an mi un an dat, wat ik do, nich passen deit. So geeng mi dat uk we'r güstern avend, dor weer ik doch an een poor Städen regelrecht vergnöögt, aver dach glieks, paß op, du wullt hier nich den "Entertainer" geven. Toletz weer na't Grönkohl-Eten so'n Oort Reis na Jerusalem in de Gang, dor bün ik denn uk glieks överbleven un heff mi verdünniseert.Bi t'Huus sehg ik noch een oolen Film mit Klaus Löwitsch an, wo he ümmer mit so'n bet Mantel in't Bild steiht un scheßlig taag un hart op sik un annern ween mutt. As sien "Napoleon" denn meent, nu weer he mit sik tofreden, heff ik den Film utmaakt, do ik ümmer mol we'r, maak den Film ut, wenn't mi jüst paßt, hett een grote Leedermaker, Joe Jackson, uk mol vun sungen, he wull blots een "happy ending". Hoff, ik warr dit Johr 11/12 noch guud to Enn bringen; is noch'n beten Tiet, aver ik heff al mol de Stünnen tellt..

Wurr mi freuen

Wull egentlig een Breef na "Down under" trechtmaken un denn vun den Snee vertellen, de ja nu we'r ganz un gor weg is; dat wi hier man blots noch een Erinnern an een, twee, dree Dage mit Küll un Winterpracht harrn. Schön, wat wi dat hatt hebben, sunst harr dor wat an disse Johr fehlt. Stell mi de Sünnschienwitterung dor nerren vör, wo de junge Fru läävt, de ik as lütt Deern op den Aarm harr; keem bi't Denken na de Studenten-Dage in Kiel, sehg dor een Mutter mit ehr Kind op't Rad na't Campus fohren.Weer in een Ogenblick in een anner Tiet, man ümmer noch in dat eene Leven. Wurr güstern wat vertellt vun een 1700 Sieden-Romaan, wo dat um "Parallel-Geschichten" geeng un de kloge Mann snackt vun't Sediment, wat sik vun dat Leven vun dien Olen in een lievhaftig Erinnern aflagern deit un wat wieter reckt warrt vun de een na de anner. Dor bün ik midlerwiel vun övertüügt, wat ik dat Kummer- un Quäälkraam-Tableau vun vör 100 Johr to'n Bispill vun mien Mudder veraarvt kreeg, mi dat in de Knaken sitt jüst as to'n Bispill de Gewalt, aver uk dat Juxen, wat vun de Nordstrander Siet op mi keem. Dat wurr een Opgaav ween, dat in een Gedicht oder een Geschicht rintowöltern, man so veel Tiet nähm ik mi ja nich, un Ehrgiez un Könen fählen denn ja doch. So is dat man bi disse lütte Leed bleven, dat sik hoffentlig opladen lett, sunst geev ik dat hier bald op. De Cumputer-Kosmos maakt, wat he will un pareert uk lang nich ümmer.

Wurr mi freuen
wenn'n beten Snee rünnerfull
sik över de Dreck un Schiet leggen wull
över de Truerwinterfarv
un wat noch nableev vun de Harvst.

Wurr mi freuen
weer't Leege ünner't Ies
wurrn de brune Placken
vun Vörtieden nich mehr wies
harrn dorvör Ruh un töövt
ehrer een Dag dat wedder läävt.

Wurr mi freuen
an'n witte Dook
Aten na'n Häven wäävt as Rook
allens fein, een Ogenfest
glatt un schier
as sunst nix hest.

Wurr mi freuen
an't Sneedookland
Bargen vun Ies deckt to den Strand
spöörst den Noor'n
spööst de Küll
man dat't Hart di warmen will.

Wurr mi freuen
allens harr sien Tiet
funkel Farv un glöhnig Witt
Vörjohrsglimmen un Avendsünn
blage Häven, griese Kimm.

Wurr mi freuen
dat't Wünschen hulp
keen Herrgott meent
du weerst an schuld
witt weer de Farv vun't Schipp
för de lange Reis
un nimmt di mit.

T.u.M.V.I.

Dat is gor nich guud

Dat Leed för den Dag - gau hensmetten, so as een lütte Erinner-Koort an dat, wat mi nageeng, as ik mi de lütt Mundvull Snack dör den Kopp gahn leet, de ik güstern harr un de tokamen Sündag bi 90,3 in den Äther rin schall. Weern twee herrlig Stünnen mit plattdüütsche Snack un mit een, de mien Book nu vun vörn bit achtern dör harr un nu sien Fragen dorto stellt. Veel hett em interesseert, över anner Saken wull he nix weten, dat is vörnähm. Vun mien Anti-Windröder-Gedoo schall keen wat weten un wo hart ik mit de Journaille vun de Giebelstadt to Kehr gahn bün, dor weer uk keen Rääd vun. Dörför geeng dat um de "Scharpen Dokters", de ik mit een poor Reegen in mien lütt Book een mitgeven heff, liggt al ewig lang torüch, man de Putt is sodennig so wat vun twei, un dor haakt J.G. denn regelrecht na. In mien Book, dor fallt keen Naam, aver de sik in't Rebeet utkennt, warrt de een un anner scharpen Dokter we'rkennen. Insider-Saken interesseeren keeneen, hett mi Schorsch Ehmcke mol seggt, de Mann, de mien eene Platte opnähmen leet. Dorum schull een dor gor nich so veel Wöer um maken, wenn sik dor twee oder dree mol so'n beten in de Weg stahn hebben. Dokter fraagt mi annerletz, wat ik dor een beten to dull mit befaat bün, mit dat "Liek um vör", wo Du vun op düütsch "gerecht" seggen wurrst. Dat mag angahn, denn wenn se all tosamen op een Minschen losgahn, stell ik mi op sien Siet oder wenn een mit de ganze Gewalt, wat he in sien hoochdüütsche Spraak leggen kann, över Lüüd hergeiht, de sik dat ruutnahmen hebben un schrieven, singen, maken, snacken wat op Platt, denn warr ik richtig falsch un reageer denn leider uk veel to dull. Dat is nich guud, aver dä denn eenmol nödig.

Dat is gor nich guud

dat Gift un Gall

wat we'r hoochkeem

fraagst, wat dat schall.

Dat is gor nich guud

wat du dor deist

sik denken in een Saak

de keeneen versteiht.

Dat is gor nich guud

denn dat kummt we'r

 wat di drieven deit

un dien Hart pedd.

Laat dat eenfach blieven

un laat dat achter di

lohnt nich dorvun schrieven

maak di dorvun frie.

Dat is gor nich guud

dat liggt so wiet torüch

halen dat we'r vör

wo so veel Stoff över liggt.

Dat is gor nich guud

dat warrt di över ween

schullst dat eenfach laten

as de annern dat all däen.

Dat is gor nich guud

dat nimmt di mit torüch

Kopp hooch, kiek liek ut

na dat, wat vör di liggt.

Nich mehr bören, laat dat stahn

kannst entbehren, den olen Kraam

nich mehr sleppen, wat nich bruukst

dat ole Schiet deit di nich guud.

T.u.M.V.I.