Na, dat weer denn wull een Winterpaus oder een "Warnstreik", dat dor een poor Daag nix dicht un denn natürlig uk nix bloggt wurr, weer anners ünnernwegens oder weer still bi to freeren un kreeg nix recht beschickt. Een Küll vun över teihn Graad kost ganz schöön veel Knööf, dat markst, wenn du mit Rad de Holstenstraat hochpedden schallst, kenn mi denn gor nich wedder, man dat is ja de Winter sien Macht, wat he di dat Öllerwarrn spören lett. Dor helpt blots gegen, wat een sinniger pedden deit, dor denn uk wedder een mehr süht as noch to'n anner Tiet. Kannst ja uk sodenig nich an een Saak vörbikieken un so geeng dat denn uk de Fru, de mi dat hier vertellt hett, wo se mit eens dat Glimmen in de Oog vun een anner Fru gewohr wurr, de ehr denn een Geschicht vun Leev un sach uk vun Lust vertellt hett. Weer sodennig gor nich guud utgahn, man se weer guud ween, jüst as jedeen Dag un de Nach sach uk dor glieks op to un een anner Leven mußt dor anfungen warrn, wo se so wenig kreeg, dat se dor ja bi ingahn weer as de lütt Plant, de mi in't Treppenhuus vun mien Kabuff ruutnahmen heff, seweer mi bi de Küll hier binah verfroren. Passt denn ja uk, wo dat in den Film vun güstern avend rumgeeng, as een junge Keerl vun een öller Madame na't Leven rinküsst warrt. Den geeng dat hüüt nacht op Arte noch um de Ünnerscheed vun "Erotik" un Fleeschbeschau" wull schull dor noch freeren bi so'n Geschichten un Programm.
Leed is nich ganz rund wurn, heff dat ümmer we'r probeert, nu mutt't so blieven, aver nich mehr so lang; warr de lütt Biller un Opnahmen wull bald ruutnähmen mötten.
Ik harr geern dat stille Glimmen
in ehr Ogen sehen
wat se güstern harr
as se dor bi di seet.
Hest ehr fraagt,wat hest du in'n Sinn
wat kunn't ween
wat se in sik harr
worum se selig keek.
Un se hett di dat vertellt
een Geschicht vun Leev un Lust
wat sik jeden geern vörstellt
wo du lever vun swiegen schullst
un harr de Geschicht
man leider doch keen gude Enn
wat vörher weer
schullst een jedeen Minschen gönnen.
Se weer na een Insel fohrt
ehr geeng dat leeg
sik poor frie Dage spoort
ganz wiet weg.
Se weer noch gor nich dor
denn is he na ehr kamen
se wurrn een Poor
wat geiht Leven blots för Bahnen.
Vun dat Schöne wull se swiegen
dat is ehr egen bleven
nix as Erinnern an en Leev
de se mol harr.
Denn mußt se begriepen
un hett sik dor losretten
vun een anner Leven
heelen sik blots noch för Narrn.
Mit dat still tofreden Glimmen
kunn ik ganz veel vertellen
vun di un mi
mit ganz veel söte Wöer
to'n Bispill vun unse ersten Stünnen
wo weer bi di
stellen mi dat ümmer wedder vör.
Un dat heff ik di vertellt
een Geschicht vun Leev un Lust
de sik jedeen geern vörstellt
un wo du lever vun swiegen schullst.
Hoff, de Geschicht hett een gude Enn
dat wat vörher is
dat schullen wi uns gönnen.
T.u.M.V.I.
